Tag Archives: Κίκονες

Η Φωτιά


Κίκονες, το νησί του Ήλιου και οι Σειρήνες , οι σταθμοί της φωτιάς.
Έλατος, Ευρυδάμας και Πείσανδρος , οι μνηστήρες της φωτιάς.
Σκοτώνουν τους ήρωες, λοιδορούν τα καλύτερα παλικάρια, περιθωριοποιούν τους αγνούς αγωνιστές , υποβιβάζουν τις αξίες απαξιώνουν την ιστορία ,τις μνήμες ,τους αγώνες και τα ιδανικά,
αφανίζουν την κληρονομιά.Δολοφονούν την ανθρωπιά.
Καίνε τα δάση ,τα καταστήματα, τα σπίτια αφήνοντας στάχτη παντού και ρημαδιά.
Υπερφίαλοι ,καιροσκόποι ,τυχοδιώκτες πατριδοκάπηλοι, κομματάρχες αρχηγίσκοι, από τζάκια, κορώνες των μπαλκονιών και των αμβώνων εκφωνούν και εκμεταλλεύονται των ανοήτων οπαδών τους τα χειραγωγημένα , πράσινα ,κόκκινα ,μπλε και κίτρινα μυαλά.
Ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη στέκονται φρουροί, άγρυπνοι στις Πύλες της Φωτιάς με την ρώμη, το σπαθί του Άρη, το τόξο του Απόλλωνα και σύμβουλο Μέντορα ,την σοφία της Αθηνάς.
Με ελατή και όλκιμη συνείδηση κομμένη και ραμμένη στο κρεβάτι του Προκρούστη, ο Έλατος φλερτάρει επίμονα την Πηνελόπη κάνοντας “τον γάιδαρο να πετάει” και οι Κίκονες επιτίθενται λυσσαλέα στον Οδυσσέα με μένος και βαρβαρότητα όταν περνάει από το νησί τους και τους χαρτογραφεί στις αντιδράσεις τους προσεχτικά.
Οι σύντροφοι του σφάζουν τα βόδια του Ήλιου και θυσιάζουν τον έρωτα για ένα ,των επωνύμων ,γκαλά ,όταν ο Ευρυδάμας , γόνος πλούσιος πολιορκεί την Πηνελόπη και της προτείνει μαζί του να κοιμηθεί γιατί έχει ένα πορτοφόλι του Ευρυάδη χοντρό πολύ.
Ο Πείσανδρος συντάσσει πολιτικές διακηρύξεις ,μανιφέστα, νομικά τερτίπια και κάνει προγραμματικές δηλώσεις προς άγρα ψηφοφόρων, οι οποίοι κάνουν το ψόφιο κοριό σε ότι νομίζουν δεν τους αφορά. Η Πηνελόπη καταλαβαίνει πως όλα αυτά είναι “δηλώσεις ” που μένουν μόνο στα λόγια και στα χαρτιά και ο Οδυσσέας με τις Αμαζόνες πολεμά και τις Σειρήνες δεμένος στο κατάρτι ακούει και κοιτά.

Οι λόγοι της φωτιάς είναι ένθερμοι, ενθουσιώδεις, φλογεροί σαν εραστές, είναι ζεστοί σαν Ήλιος τον χειμώνα, δροσεροί σαν φεγγάρι τον Αύγουστο, την ψυχή ολόρθη στηρίζουν σε λάβα ηφαιστείου πρωτογενή,
γιατί ανήκουν στο θάρρος της καρδιάς και στην ανάταση ψυχής που η Πηνελόπη και ο Οδυσσέας αντλούν από την ίδια την ευθύνη της ύπαρξης τους, ατρόμητοι κομάντος σε επικίνδυνες αποστολές , πάνω στην γαλαζοπράσινη Γη όταν ζουν και περπατούν και ένα τραγουδάκι σιγοτραγουδούν .
Αγκαλιασμένοι ενωτικά , ομονοούν στην κρεβατοκάμαρα τους ,με πάθος με αγάπη και έρωτα τρελό , ο ένας τον άλλον στα μάτια όταν κοιτούν , τις δε μάσκες, τα μαντήλια και τα κουρέλια μιας ομηρικής μεταμφίεσης ενός πολεμιστή ποιητή από την κουπαστή ενός πολύχρωμου ονείρου που γνέθουν, υφαίνουν και κεντούν,
στα σύνορα της αιωνιότητας …πετούν.
Μαζί για πάντα, ανίκητοι και ακατανίκητοι, δίδυμα αστέρια στον ίδιο ουρανό λάμπουν και φεγγοβολούν.

Σας ασπάζομαι Αστραία

Κίκονες


Μια ημέρα όχι πριν από πολύ καιρό  

once upon a time που θα λέγαμε με τρόπο παραμυθένια ομηρικό, ένας καλός  μου φίλος και αξιοσημείωτος άνθρωπος που είχα την τύχη να συναντήσω  σε δρόμο ανηφορικό, μου λέει:

-Έλα να σου δείξω το νησί των Κικόνων και  τι σημαίνει να βαρβαρίζειν   και ζειν βαρβαριστί.

Είχε αποφασίσει να κάνει το οδυσσειακό ταξίδι  του Κον Τίκι  στην λαοθάλασσα της μπλογκόσφαιρας  για να διαπιστώσει και να αποδείξει την επικαιρότητα και την διαχρονικότητα του Ομήρου Ποιητή.

– Υπάρχει τέτοιο νησί  με απορία ερωτώ;

-Υπάρχει  μου  απαντά.

Βρίσκεται σε άγριες  σελίδες αφιλόξενες  που μόνο λασπολογία, συκοφαντία, χυδαιότητα, μίσος, κακία, ζηλοφθονία, εμπάθεια, μοχθηρία, μικροπρέπεια, φονταμενταλισμό φανατικό  πολιτικό θρησκευτικό  ιδεολογικές ακρότητες  κανείς συναντά.

Αν κάνεις το λάθος και καμιά φορά  τις επισκεφτείς  αφάνταστη βαρβαρότητα  θα δεχθείς. Φύγε αμέσως μόλις τις αντιληφθείς   και μη γυρίσεις ποτέ πίσω να τις ξαναδείς.

Είναι σκέτο  δηλητήριο  και  σε κάθε επαφή μαζί τους θα δηλητηριαστείς.

Αν φθάσεις καμιά φορά σε ένα  ευδιάκριτο νησί που σε καρτερεί θα τους ξαναβρείς τους ίδιους  με άλλα ονόματα και προφίλ,στρωμένους στο μεγάλο τραπέζι της  μεγάλης σφαγής.

Θάχουν  έλθει  από μόνοι τους να πούνε την γνώμη τους, θα τους έχεις φιλοξενήσει, θα τους έχεις   ανεχθεί και δεν θα φεύγουν μόλις αυτό τους  ζητηθεί. Θα  παραμένουν  καταχρηστικά  να σε προσβάλουν  ανοιχτά και με ελαστική συνείδηση τον Έλατο  Ιθακίσιο μνηστήρα  θα τροφοδοτούν συνέχεια  άγρια και εκνευριστικά.

Ποιος έχει δίκιο ποιος έχει άδικο;

Όποιος διαφωνεί; Όχι βέβαια!

Θα διαφωνήσεις  για τον σωστό λόγο με τον σωστό τρόπο και την κατάλληλη στιγμή και μέχρι ενός σημείου.

Όταν αυτό το όριο ξεπεραστεί δεν υπάρχει επιστροφή.

Τον  Έλατον  τον σκοτώνει ο  Εύμαιος γιατί κάθε αξιοπρεπής άνθρωπος με αυτοσεβασμό  και πολιτισμό αποχωρεί μόλις  κατανοεί  πως είναι ανεπιθύμητος πολύ και  ιδίως όταν με ένα χώρο που δημοκρατικά τον φιλοξενεί….  ριζικά διαφωνεί.

Αυτό ορίζει η δεοντολογική ομηρική σε ελεύθερη διασκευή.

Ο διάλογος ,η διαφωνία, η διάκριση  η διαδικτυακή δεοντολογία είναι ένα θέμα που μας προβληματίζει όλους μας και μας αφορά.

Ποια είναι τα όρια και πότε κάποιος  πως  και  γιατί  τα ξεπερνά.

Το διαδίκτυο είναι ένα  σύγχρονο μέσον που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με το ανάλογον μέτρον και ήθος σωστά.

Είναι η Αγορά του Δήμου, η δημοκρατία  που όλοι μπορούν να έχουν τον λόγο και να ακουστούν.

Ο λόγος όμως είναι και ραβδί και σπαθί και αυτός που τον παίρνει  μπορεί να  κόψει αλλά μπορεί και να κοπεί.

Ο λόγος όμως όλα τα μαρτυρεί και μπρός και πίσω από τις λέξεις και φανερώνει αυτόν που τον εκφωνεί.

Φανερώνει το επίπεδο του, την πρόθεση του, την διάθεση του, τις γνώσεις του, την ικανότητα σκέψης του, τον χαρακτήρα του, τις αξίες του, την νοητική του, ψυχική και συναισθηματική του κατάσταση ακόμη και την φυσική.

Παρουσιάζει το ολόγραμμα του ομιλητή  ακόμη και με περσόνα διαδικτυακή.

Το διαδίκτυο σήμερα είναι μια απέραντη λαοθάλασσα της  κοσμικής αντίληψης και  με μεγάλη επιρροή.

Μπορεί να λειτουργήσει σαν Λαβύρινθος όπως και κάθε  τεράστιος   γνωστικός τομέας και να μην βγει κανείς από εκεί χωρίς Μίτο, φίλτρο, Αριάνδη και τον Μινώταυρο να καραδοκεί. Στους διαδρόμους του  ασκόπως να περιφέρεται   και στις διάφορες ιστοσελίδες του να  μείνει και να παγιδευτεί.Μόνο σαν Θησέας δύναται να φέρει σώος αυτή την αποστολή και τα λευκά πανιά να μη ξεχάσει   σε λευκά ιστολόγια, όχι μαύρα να αναρτεί.

Όμως επειδή είναι και ο ωκεανός της  συλλογική συνείδησης αφορά και μια διαδρομή οδυσσειακή με τον σύγχρονο Οδυσσέα , τον νου του ανθρώπου να πνίγεται στα μανιασμένα κύματα του Ποσειδώνα , και από νησί σε νησί να πελαγοδρομεί.

Η ανθρώπινη ζωή είναι μια Ιλιάδα και Οδύσσεια μαζί .Όλα όλοι  καταγράφονται  με μαεστρία ομηρική και είναι ευκόλως αναγνωρίσιμοι και διακριτοί.

Ο πρώτος σταθμός του Οδυσσέα είναι οι Κίκονες όπως αναφέρεται  στην ραψωδία ι.

Οι Κίκονες  είναι ένας λαός   άγριος βάρβαρος πολύ,  στην πόλη των Κικόνων  Ίσμαρο  διαμένει  βρίζει άγρια χυδαιολογεί ,κλέβει την ενέργεια την προσοχή και βουλιάζει τα πλοία του Οδυσσέα όταν θα τον επισκεφτεί. Από τους συντρόφους του 6 χάνονται σε κάθε πλοίο του νου.

Οι ιστοσελίδες των Κικόνων είναι φορτισμένες  ενέργεια πολύ αρνητική που διαπιστώνει κανείς εύκολα όταν  τις επισκεφθεί και κάθε διάλογος μαζί τους μάταιος θα αποδειχθεί.

Στην  Ιλιάδα  οι ρόλοι όλων  είναι  ξεκάθαροι γιατί η μάχη είναι σώμα με σώμα φυσική και όλοι έχουν ένα κώδικα τιμής  έντιμου πολεμιστή. Βλέπεις τον αντίπαλο σου , τον γνωρίζεις γιατί η αλληγορική της παραβολή  αντικατοπτρίζει  μια φύση αντικειμένων και υποκειμένων καθαρώς υλική.

Η Οδύσσεια έχει δομή  σουρεαλιστικά υπερρεαλιστική γιατί υφαίνεται σε δομή ενεργειακή. Όλα είναι  θολά ομιχλώδη  έρημα άγρια αφιλόξενα  νησιά ξεπροβάλλουν σε κύματα αφρώδη.

Απαιτείται κανείς να κρατεί ένα νου  νηφάλιο διαυγή και αποστασιοποιημένο,  ο δε  ηνίοχος το  θυμικό με τα 4 άλογα στοιχεία καλά  να συγκρατεί.

Σας ασπάζομαι Αστραία

Αρέσει σε %d bloggers: