Θερσίτης


Ποιος είναι ο  ρακοσυλλέκτης της Ιλιάδος;

Ο ποιμένας των λαών, σκηπτροφόρος ηγεμονικός Αγαμέμνων, ξεγελιέται στον αντικατοπτρισμό του καθρέφτη μέσα σε νήδυμο όνειρο του της δεύτερης προσοχής από το άγγελο του Διός γιατί παγιδεύεται στην εγωμανία του και την αρχομανία του.
Ο όμοιος με τον Δία στην σκέψη, Οδυσσεύς αμήχανος προς στιγμή σταματά για να διαλογιστεί με την Αθηνά. Κατόπιν παίρνει το σκήπτρο και αναλαμβάνει δράση ενωτική ,και όχι αρχηγική, υποστηρίζοντας την αναγκαιότητα της ηγετικής αρχής στο στράτευμα της επιθετικής γραμμής.
Καλεί τους αρχηγούς να γυρίσουν πίσω να μη τα παρατήσουν και τους οπλαρχηγούς να μην υποταχθούν άναλκεις σε μια μοίρα αποδοχής καταφρόνησης ,δειλίας, απτόλεμης υποταγής.
Για δε τον ακριτομυθή Θερσίτη επιφυλάσσει ιδιαίτερο χτύπημα στην πλάτη με του λόγου του το ραβδί.
Θερσίτης , Ίρος.
Τα πιο ελεεινά πρόσωπα της Ιλιάδος και της Οδύσσειας.
Κουτσομπόληδες, χυδαιολόγοι ,γλοιώδεις , τζάμπα μάγκες, θρασύδειλοι κακεντρεχείς ζηλόφθονες, συκοφάντες, άνανδροι , ανόητα προκλητικοί ,ανίκανοι ,διαβρωτικοί ,καβγατζήδες, φασαριόζοι , εριδοποιοί , περιφερόμενοι ρακοσυλλέκτες σε βάση ευτελή και σε νοητική αντίληψη χαμηλή. . Το χειρότερο είδος ανθρώπου πάνω στην γη. Το πιο άσχημο, καθώς ο Όμηρος υπέρ τούτου, συνηγορεί.
Γιατί;
Γιατί φέρουν σαν ψυχική νόσο , την κουβαλούν σαν βαριά μόλυνση,την έννοια του ουτιδανού, του τιποτένιου, του αναξιοπρεπούς , του χαμερπούς και το απλωμένο χέρι της επαιτείας, της δειλίας και της μικρόψυχης κακίας.
Ο Οδυσσέας τους απεχθάνεται και τους περιφρονεί . Τους χτυπά εξοργισμένα μόλις τους δει.
Ποια είναι η διαφορά του ζητιάνου Οδυσσέα με την δική τους την ζητιανιά;
Μεγάλη.
Ο πολυμήχανος δεν αισθάνεται “ζητιάνος” , δεν είναι ένα ανδρείκελο. Είναι βασιλιάς, δεν τον ξεχνά αυτό, όρθιος και μαχητής στα εύκολα και στα δύσκολα , με ότι όπλα διαθέτει πολεμά. Έχει την θέση, την ψυχική δομή ενός “βασιλιά”
ότι ρούχα και αν φορά.
Μειώνοντας τον εγωκεντρισμό μεταμφιέζεται για τις ανάγκες ενός ρόλου αλλά , τα λόγια του οι κινήσεις του, η συμπεριφορά του, η δράση και η αντίδραση του ,
η στρατηγική του ανήκουν σε ένα ευγενή άνθρωπο, αριστοκράτη και πραγματικό πολεμιστή που δεν εκπίπτει στην κατηγορία αυτή.
Αρχηγός των Κεφαλλήνιων και των άλλων γειτονικών Ιονίων νησιών με 12 κόκκινα πλοία , με τον κόκκινο μανδύα του παίρνει μέρος στην εκστρατεία αυτή παρ όλο που τον πόλεμο του κόκκινου πλανήτη Άρη θεού, καθόλου πολεμοχαρής δεν συμπαθεί.
Δυστυχώς ο τύπος του νεοέλληνα στον χαρακτήρα του άκοσμου Θερσίτη έχει εγκλωβιστεί και νιώθει ζητιάνος και παρακαλά για ένα κοκαλάκι στην ουρά χωρίς υπερηφάνεια και της ανδρείας την ουσιαστική παλικαριά.
Γυρεύει την ελευθερία του από άλλους και για μια ελεημοσύνη μνηστήρων και ένα δάνειο με δουλοπάροικους όρους , γελοίος, χρεωμένος Αρναίος στη πόρτα ενός παλατιού τους δυνάστες του παρακαλά και την τιμή του
σε εκποίηση ξεπουλά .
Ο κατάλογος των νεών γοργόφτερων νηών και των πολεμικών δυνάμεων σε αρίστη ομηρική περιγραφή Τρώων και Αχαιών.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται στους κύκλους της και στην σκακιέρα του κόσμου, στην παγκόσμια σκηνή στήνεται πάντα το σκηνικό ενός Τρωικού πολέμου γιατί κάποιοι κλέβουν την ομορφιά και κάποιοι φθάνουν στην άγαν υπερβολή.

μηκέτ’ ἔπειτ’ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη,
μηδ’ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, 260
εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω,
χλαῖνάν τ’ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ’ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει,
αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω
πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

Να μη λένε Οδυσσέα , πατέρα του Τηλέμαχου αν σε ξαναβρώ να ανοηταίνεις θα σε αφήσω γυμνό με τις πληγές , φωνάζει στον Θερσίτη όταν αδυσώπητα τον χτυπά επειδή βρίζει τον αρχηγό ακόσμως και αμετροεπώς ο των Κεφαλλήνων, αρχηγός.
Καθίσταται εύλογη η απορία του ομηρικού θεατή:
Δεν είχε δικαίωμα να κρίνει τις πράξεις του στρατηγού ένας παρακατιανός;
Ποιο ήταν το ανάρμοστο;
Σαφώς ο κοσμήτωρ Ατρείδης δεν υπήρξε άψογος στην διαμάχη του με τον Αχιλλέα. Τον αδίκησε ,αργότερα μετανόησε για αυτό, του επιστρέφει τα δώρα και οι δυο συμπολεμιστές αγκαλιάζονται συγκινημένοι με βαριές τις απώλειες στων Αχαιών τον στρατό.
Ο Νέστωρ, σοφός ρήτωρ αγορευτής προσπαθεί να διορθώσει την διάσπαση κατευναστικά στα στάδια τα αρχικά και ο Οδυσσέας καθόλου αρχομανής για την ενότητα πολεμά συνοδεύοντας την κόρη του Χρύση , και πηγαίνοντας στου Αχιλλέα την σκηνή για μια συνομιλία διαλεκτική.
Ο πολυμήτις, είναι υπόδειγμα αρχηγού στην Οδύσσεια όταν αναλαμβάνει την ευθύνη της επιστροφής του και υπόδειγμα υπαρχηγού
Subcomanadante στην Ιλιάδα όταν συνεργάζεται ενωτικα κάτω από τις διαταγές του Κοσμήτορος Αγαμέμνονος
για την ανάγκη της νίκης και της καλή φήμης των Αχαιών.
Δεν είχε κανένα δίκιο ο κακάσχημος Θερσίτης γιατί για να έχεις δικαίωμα στην κριτική οφείλεις να έχεις κρίση ,διάκριση και θέση όχι μόνο αντίλογο και το κυριότερο πρόταση και παρουσίαση έργου μετά αποδείξεων.
Ο καθένας κρίνει και κρίνεται βάσει αυτού του αξιώματος και την δικαίας Θέμιδος για να μη καταλήγει Θερσίτης, Κίκονας ,Λαιστρυγόνες και Ίρος γυρολόγος , ΤΒ περσόνα ευτελείας, ΦΒ αντιρρησίας, παραθυράκιας σχολιαστής, θορυβοποιός και ομιχλοζαλιστής της μπλογκόσφαιρας.
Μια στείρα κριτική, μια συνεχή διαφωνία για την διαφωνία, μια αμετροεπή χυδαιολογία , μια διασπαστική τακτική είναι το πρώτο κεφάλι που χτυπά του Αλέξάνδρου και της Ελευθερίας το σπαθί ,όταν τους Έλληνες σε ενότητα καλεί.
Οι κοινωνίες εκφυλίζονται μαζί με τους ανθρώπους όταν περιθωριοποιούνται , αποσύρονται τα υγιή πρότυπα. Όταν δεν αναγνωρίζεται η αξία τους σε μια νόμιμη αξιοκρατία.
Όταν δεν τιμώνται και αντικαθίστανται από χάρτινα είδωλα, νοσηρά και φθηνά. Όταν οι εκάστοτε Αγαμέμνονες της Ελλάδος προσβάλλουν τον Αχιλλέα και τον αναγκάζουν να αποσυρθεί έχουν καμία ψευδαίσθηση πως μπορούν να νικήσουν στο πολέμο χωρίς την δική του συμμετοχή;
Όταν οι ήρωες, οι ημίθεοι , τα πρωτοπαλίκαρα των Ελλήνων είναι χωρίς γιορτή, αναγνώριση, δικαίωση, αφιερωμένη ημέρα, μνημεία ,επίκληση και ωδή ;
Όταν η φιλελληνίς Ελισάβετ της Αυστρίας εγείρει μνημείο αφιερωμένο στον Αχιλλέα στην Κέρκυρα οι μισέλληνες εγείρουν δημοβόρες εκκλησίες πάνω σε πάνθεα και ιερούς ναούς.
Όταν η βασίλισσα των Αμψούργων λατρεύει τα μπλουζ του Οδυσσέα ,μαθαίνει την Ελληνική γλώσσα και πραγματοποιεί σαν νέα Ναυσικά της Σχερίας προς τιμή του το ταξίδι του, οι θρησκόληπτοι αδαείς ναυλώνουν νήες για να προσκυνήσουν απτόλεμους θεούς της μέσης ανατολής.
Όσο η πολιτική και θρησκευτική υπερβολικά παράνομη εξουσία, καταχώνει βωμούς ιερούς, ισοπεδώνει Ελληνικούς ναούς και «ανακαλύπτει» λείψανα και «άγιους τάφους» αλλοδαπούς, οι Έλληνες παραμένουν όμηροι της ενταφιασμένης ανοησίας και της μεγάλης του νου Απουσίας .
Η δε Ελλάς, καλλιγύναικος ψυχή, μόνη και απελπισμένη σε τσουνάμι δακρύων θρηνεί ανεβαίνοντας στην κάμαρα της και ο Αχιλλέας των 50 νεών στην σκηνή του μετά το ατένισμα στο ακρογιάλι του φλοίσβου πάει να αποσυρθεί.
681
Νῦ αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,
οἵ τ’ Ἄλον οἵ τ’ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,
οἵ τ’ εἶχον Φθίην ἠδ’ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,
Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,
τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.

Σας ασπάζομαι Αστραία

Advertisements

Tagged:

One thought on “Θερσίτης

  1. Θερσίτης « Ημερολόγιο – Σκέψεις Νοέμβριος 20, 2012 στο 11:28 μμ Reply

    […] Θερσίτης. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: